آناتومی مفصل زانو
تعریف مفصل: به محل ارتباط و تماس دو یا چند استخوان مفصل گفته میشود. مفصل زانو از ارتباط اسخوانهای درشت نی، ران و کشکک بطور مستقیم و استخوان نازک نی بطور غیر مستقیم تشکیل شده است. علت ناپایدار بودن مفصل زانو بخاطر اینست که استخوان بزرگتر (ران) روی استخوان کوچکتر (درشت نی) قرار گرفته است. عامل ثبات و پایداری زانوها رباطها و تاندونها هستند که امکان اعمال کنشهای عضلانی را بوجود می آورد.
رباط: رباطها اتصال بین دو استخوان هستند و حرکاتی که در خلاف جهت مفصل باشد را محدود میکنند و همچنین حرکاتی بیش از حد در جهت طبیعی حرکت مفصل را نیز محدود میکنند.
تاندونها: تاندونها، اتصال بین عضله و استخوان هستند بنابراین تمام حرکاتی که استخوان انجام میدهد تحت تاثیر تاندونها است.
تعریف حس عمقی: توانایی تهیه و فراهم کردن اطلاعات از وضعیت بدن و موقعیت اندامها در فضا را حس عمقی میگویند. مثلا در بیمارانی که دچار پارگی مضمن رباط شده اند حس عمقی در همان مفصل آسیب دیده کاهش یافته است.
قسمت اعظم ثبات زانو به چهار رباط اصلی این مفصل وابسته است. دو رباط محیطی (حاشیه ای) و خارج مفصلی بنامهای رباطهای طرفی یا کولترال که در برابر فشارهای واروس و الگوس (نزدیک و دور شدن) مقاومت میکنند و دو رباط مرکزی و داخل مفصلی بنام رباطهای متقاطع که فشارهای قدامی خلفی درشت نی ای- رانی را مهار میکنند.
منیسک: منیسکها یک جفت ساختمان متراکم و محکم از جنس غضروف لیفی (فیبروکارتیلاژ) هستند که بین استخوانهای ران و درشت نی قرار دارند. یک سوم حاشیه منیسکها دارای عروق خونی است و هنگامی که پاره میشوند پاسخهای ترمیمی ظاهر خواهد شد. دو سوم منسکها فاقد عروق خونی است و خوب ترمیم نمیشود.منیسکها کار جذب و ترشح مایع مفصلی را بر عهده دارند و به عنوان مخزنی برای این مایع که لیز کننده و تغذیه کننده سطوح مفصلی است عمل میکنند.
منیسکها هنگام تا شدن زانو مانند یک بالشتک بین کندیل استخوان ران و کفه درشت نی فشرده میشوند. در این حالت افزوده شدن فشارهای چرخاننده موجب پارگی منیسکها میشود. هر وقت که بین تا شدن و چرخش مفصل زانو هماهنگی وجود نداشته باشد، غضروفهای منیسکی در معرض آسیب دیدگی قرار میگیرند. وجود منیسکها برای کارکرد مناسب زانو حیاتی است.










و در ساعت 9:40 به مرغداری جهاد در پایین کوه رسیدند اعضای گروه درطول مسیر همکاری زیادی داشتند که این امر باعث شد که مشکی پیش نیاید
با توجه به وجود باغهای متعدد در کوهپایه ، عبور از کوچه باغها کمی مشکل بود
ولی بالاخره پس از عبور از کوچه باغهای باریک به پای کوه رسیدند .از آنجا از راهی مشخص و پاکوب به طرف قله حرکت نمودند مسیردر بعضی قسمتها شنی وشیبداربعضی قسمتهاسنگی بود ، در ساعت 9 به ارتفاع 2350 متری رسیدند ، در آنجا صبحانه صرف نمودند وپس از کمی استراحت درساعت 10 شروع به حرکت به طرف قله نمودند مسیر قله بصورت دیواره سنگی و پرتگاه بود و تنها راه صعود به قله مسیری باریک و در بعضی نقاط مسیر دستساز و بسیار پرخطر بود
ولی باهمت بالای اعضای گروه بالاخره ساعت 11 به روی قله به ارتفاع 2485 متررسیدند
.بالای قله تشکیل شده از یک دشت وسیع به مساحت تقریبی 500 هکتار پوشیده از گیاهان بوته ای کوچک و درختانی چون ارژن و بنه 
، پس ازحدود یک ساعت پیاده روی و طی کردن مسیری حدود 3 کیلومتربر روی قله به کناریک چاه که به وسیله دست در زمانهای قبل حفر شده بود رسیدند (چند نقل قول در مورد این چاه وجود دارند عده ای معتقدند که این چاه یک راهی مخفی به طرف کوه های همجواراست ، عده ای معتقدند که این چاه ، یک چاه ستاره شناسی میباشد که بین 71 تا 100 متر عمق دارد. ولی عده ای از کوهنوردان مرودشتی تا عمق 64 متر از آن چاه رفته اند و به بالا برگشته اند)
اعضای گروه پس از کمی استراحت و صرف ناهار در کنار این چاه در ساعت 14:30 به طرف پایین کوه حرت نمودند و در ساعت 15:10 به کنار پرتگاه رسیدند
و شروع به فرود از قله نمودند و پس از طی نمودن مسیر در ساعت 17:15 به پایین کوه رسیده و سوار مینی بوس شده و به طرف مرودشت حرکت نمودند
